Adım mesut kronik akciğer hastasıyım. Geçirdiğim bi kaza sonrasın da uyku aknesi yasamaya basladım her gece bu sabahı görür müyüm yoksa bu gece mi öleceğim diye düşünüyordum. Nefes darlığım arttı ve boğulmalar sürekli olmaya başladı ankara da gitmediğim doktor kalmamıstı ve kimse çaresini bulamıyordu. 33 yaşındayım ama artık 2 kat merdiveni dahi çıkamaz olmuştum. Dizlerimde müthiş bi sızı başladı sürekli üşüyordu midem yanıyordu ben bunlarla uğraşırken son olarak tüm vücudumda kaşıntılar başladı. Ben artık hangi hastalığın tedavisiyle uğraşacağımı şaşmıştım. Tüm bu şikayetlerimi aile hekimim nilüfer kalbur hanıma anlattım ve bana bütün bunlarin psikolojik olduğunu söyledi ölum korkusunun bende panik bozukluğa sebeb olduğunu beynimdeki boğulma korkusunun akciğerlerimi esir aldığını anlattı. Pek itibar etmedim ama psikoloğa gittim. Aile hekimim hakli cikti kullandigim antidepresan sayesinde eski sağlığıma kavuştum. Eve kapanip ölümü bekleyen ben bugün hayata yeniden başladım. Bi spor salonuna yazıldım sağlıklıyım mutluyum. Aci ve buhran dolu gecip giden 1 yılıma acıyorum. O zamanlar istediğim tek şey bi doktorun cıkıp hayatıma ufacık bir dokunuş yapmasıydı. 1 yıl üniversite hastanelerinde aradığım doktor mahallemde aile hekim imiş meğer. Siz kaderin bana sunduğu en güzel detaysınız nilüfer hanim iyi ki varsınız
Doğrulanmış değerlendirme